Artystom renesansowym zależało na precyzyjnym przedstawianiu postaci ludzkich. Badali anatomię człowieka i starali się przedstawić ciało zgodnie z rzeczywistością.
We freskach renesansowych postacie mają proporcjonalne ciała o dobrze zarysowanych mięśniach i naturalnych ruchach. Należy zwrócić uwagę, że było to silne odejście od średniowiecznego stylu i opisu człowieka. W średniowiecznych kronikach próżno szukać w cechach np. idealnego rycerza takich przymiotów jak – wysportowany, dobrze wyrzeźbiony, umięśniony. Podkreślano cechy bardziej związane z naturą psychiczną, a więc odwagę, lojalność, brak strachu przed śmiercią.
Freski renesansowe często zawierały liczne symbole i alegorie, które miały przekazywać głębsze przesłanie. Symbolika religijna, mitologiczna i alegoryczna była powszechnie stosowane, aby podkreślić ważne idee, wartości czy historie.