Podczas Wiosny Ludów w Europie wydarzenia miały różny charakter w zależności od kraju i regionu. Ogólnie można wyróżnić trzy kategorie:
· Rewolucje – miały miejsce tam, gdzie ruchy rewolucyjne domagały się zmiany całego ustroju społeczno-politycznego. Największe rewolucje miały miejsce w krajach niemieckojęzycznych, Włoszech, Francji i na Węgrzech.
· Powstania narodowe – miały miejsce tam, gdzie narody dążyły do uzyskania niepodległości lub autonomii wobec rządów obcych dynastii. Przykładami takich powstań są powstanie w Galicji, powstania w regionach bałkańskich i powstanie na Sycylii.
· Ruchy reformatorskie – miały miejsce tam, gdzie ruchy polityczne dążyły do zmian w systemie rządów, ale nie chciały całkowicie obalić istniejącego porządku. Przykładem takiego ruchu jest "wiosna praską" w Czechach.
Warto jednak zauważyć, że w rzeczywistości granice między tymi kategoriami były płynne, a wiele wydarzeń miało cechy wszystkich trzech kategorii.
W niektórych krajach wydarzenia Wiosny Ludów miały charakter rewolucji, czyli radykalnej zmiany ustroju politycznego i społecznego. Przykładami takich krajów były Francja, gdzie wybuchła rewolucja w lutym 1848 roku, a także Austria, gdzie Węgry ogłosiły niepodległość i przeprowadziły rewolucję antyhabsburską.
W innych krajach wydarzenia Wiosny Ludów miały charakter powstań narodowych, czyli walki o wolność i niepodległość narodową. Przykładem takiego kraju była Włochy, gdzie rewolucje wybuchły w kilku miastach, a walka o zjednoczenie kraju była jednym z głównych celów powstańców. Podobnie działo się w innych krajach, takich jak Polska, Czechy czy Słowacja.