Podczas kongresu wiedeńskiego uczestnicy kierowali się kilkoma zasadami w podejmowaniu decyzji dotyczących Europy.
Zasada równowagi europejskiej — postulowano, aby żadne państwo nie osiągnęło dominacji nad pozostałymi, a równowaga sił była utrzymywana w interesie pokoju i stabilności w Europie.
Zasada legitymizmu — opierała się na założeniu, że władza powinna należeć do legalnych władców i dynastii, a nie do osoby, która przejęła władzę w wyniku rewolucji lub innej przemocy.
Zasada terytorialności — opierała się na zasadzie, że granice państw powinny być oparte na etnicznych, historycznych i geograficznych podstawach.
Zasada swobodnego przepływu towarów i osób — postulowano, aby znieść bariery handlowe i umożliwić swobodny przepływ towarów i osób między państwami.
Zasada równouprawnienia — postulowano, aby znieść uprzywilejowane pozycje arystokracji i duchowieństwa oraz nadać większe prawa obywatelskie niższych klas społecznych.
Zasady, którymi kierowali się uczestnicy kongresu w podejmowaniu decyzji dotyczących Europy, wynikały z chęci ustanowienia nowego systemu międzynarodowego opartego na równowadze sił i stabilności politycznej. Po latach wojen i niepokoju spowodowanych rewolucją francuską i napoleońskimi podbojami europejscy przywódcy zrozumieli, że potrzebują systemu, który będzie zapewniał stabilność i unikał eskalacji konfliktów między państwami. W związku z tym postanowili opracować zasady, które miały zapobiegać dominacji jednego państwa nad innymi, utrzymywać równowagę sił i zapobiegać rewolucjom, które mogłyby zagrozić stabilności europejskiego systemu politycznego. Te zasady były podstawą podejmowania decyzji podczas kongresu wiedeńskiego.