W balladach Adama Mickiewicza natura jest czymś więcej niż tylko tłem wydarzeń. Przyroda często uczestniczy w akcji i ma związek ze światem duchów, wierzeń ludowych oraz moralności. Można powiedzieć, że pilnuje sprawiedliwości. W Świteziance jezioro i leśna przestrzeń tworzą tajemniczy nastrój, ale są też miejscem próby dla strzelca. Kiedy bohater łamie przysięgę, zostaje ukarany. Podobnie w Lilijach przyroda wiąże się ze zbrodnią i jej ujawnieniem. U Mickiewicza natura często pokazuje, że winy nie da się ukryć, bo istnieje wyższy porządek moralny.
U Bolesława Leśmiana natura również jest niezwykła, ale ma trochę inny charakter. Jest bardziej baśniowa, dziwna, fantastyczna i nie zawsze daje się łatwo wyjaśnić. W jego balladach świat przyrody łączy się z wyobraźnią, snem, śmiercią, lękiem i pragnieniami człowieka. W Dusiołku pojawia się ludowy, groteskowy potwór, a natura tworzy przestrzeń, w której może wydarzyć się coś nielogicznego i niesamowitego. W Dziewczynie świat przedstawiony też ma charakter symboliczny i tajemniczy.
Podobieństwo między Mickiewiczem a Leśmianem polega na tym, że u obu natura nie jest zwykłą dekoracją. Jest żywa, tajemnicza i związana z siłami, których człowiek do końca nie rozumie. Różnica polega na tym, że u Mickiewicza przyroda najczęściej stoi po stronie moralnego porządku i kary, a u Leśmiana jest bardziej niejednoznaczna, fantastyczna i metafizyczna.
1. Zauważ, że u Mickiewicza natura często reaguje na ludzkie czyny i pomaga wymierzyć sprawiedliwość.
2. Dostrzeż, że w Świteziance i Lilijach przyroda wiąże się z winą, karą oraz ludowymi wierzeniami.
3. Zwróć uwagę, że u Leśmiana natura jest bardziej dziwna, baśniowa i pełna niepokoju.
4. Podkreśl, że u obu poetów przyroda ma ważną rolę i nie jest tylko miejscem akcji.
5. Wyjaśnij, że Mickiewicz pokazuje naturę jako strażniczkę moralności, a Leśmian jako tajemniczy świat, w którym ujawniają się lęki, marzenia i zagadka istnienia.