W wierszu „Dusiołek” można odnaleźć wiele cech typowych dla ballady. Należy do nich obecność elementów fantastycznych – pojawia się tytułowy Dusiołek, dziwaczna, nadprzyrodzona istota. Utwór zawiera także elementy narracyjne – opowiada historię Bajdały, który podczas snu zostaje zaatakowany przez potwora. Widoczna jest również ludowość, przejawiająca się w języku stylizowanym na gwarę („Słuchajta”, „olaboga”), w bohaterach (prostak, zwierzęta) oraz w realiach wiejskich. Nietypowe jest jednak to, że utwór ma charakter humorystyczny i groteskowy, podczas gdy tradycyjna ballada często jest poważna i nastrojowa. Dusiołek nie budzi grozy w klasycznym sensie, lecz raczej śmieszy swoim wyglądem i zachowaniem. Również język jest bardziej potoczny i momentami żartobliwy, co odbiega od podniosłego tonu znanego z romantycznych ballad.
1. Zauważ obecność elementów fantastycznych i nadprzyrodzonych.
2. Dostrzeż narracyjny charakter utworu (opowiadanie historii).
3. Zwróć uwagę na ludowość języka i bohaterów.
4. Porównaj nastrój utworu z tradycyjną balladą.
5. Wyciągnij wniosek, że Leśmian przekształca gatunek, wprowadzając groteskę i humor.