Nie można powiedzieć, że futuryści całkowicie odrzucili polską ortografię. Raczej świadomie ją łamali, upraszczali i przekształcali. W tekście Brunona Jasieńskiego pojawiają się formy zapisane fonetycznie, na przykład „ńe”, „pszyjehali”, „pszedtem”, ale obok nich występują też wyrazy zapisane zgodnie z tradycyjną pisownią, takie jak „zielone”, „suknie”, „trawy” czy „oczy”. Oznacza to, że nie była to całkowita rezygnacja z ortografii, lecz artystyczny eksperyment. Futuryści chcieli pisać nowocześnie, prowokować czytelników i zerwać z dawnymi regułami literatury. Kierowała nimi chęć buntu przeciw tradycji, przyzwyczajeniom językowym i szkolnej poprawności. Zależało im też na tym, aby zapis był bliższy mowie i bardziej dynamiczny. Takie działania miały pokazać, że język może być tworzony na nowo. Futuryści traktowali ortografię nie jako nienaruszalną zasadę, ale jako materiał do eksperymentu.
1. Zauważ, że w tekście nie wszystkie słowa są zapisane inaczej niż w tradycyjnej ortografii.
2. Dostrzeż, że formy takie jak „ńe” i „pszyjehali” pokazują zapis zgodny z wymową.
3. Zwróć uwagę, że futuryści nie tyle odrzucili całą ortografię, ile celowo ją przekształcali.
4. Podkreśl, że ich celem był bunt przeciw tradycji, szkolnym zasadom i dawnemu językowi literatury.
5. Wyjaśnij, że eksperymenty ortograficzne miały nadać poezji nowoczesność, energię i prowokacyjny charakter.