Groteskowy opis człowieka pojawia się w scenie przedstawiającej Tłuję. Jej ciało i zachowanie są ukazane w sposób zdeformowany i niepokojący. Schulz używa metafor takich jak „kupa gałganów”, „żywioł budzący się”, „jakby ożyło”, a także porównań do zwierząt czy bezkształtnej materii. Dzięki tym metaforom powstaje obraz człowieka jako istoty zatartej, nie do końca ludzkiej, bardziej przypominającej coś organicznego lub zwierzęcego niż osobę. Postać traci indywidualność i formę, staje się częścią dzikiej, biologicznej natury. Taki sposób przedstawienia ma znaczenie symboliczne, mianowicie ukazuje człowieka jako istotę podlegającą instynktom, rozpadowi i przemianom. Podkreśla także motyw chaosu i nadmiaru życia obecny w całym opowiadaniu oraz pokazuje, że granica między człowiekiem a naturą jest płynna.
1. Wskaż fragment opisujący Tłuję jako przykład groteski.
2. Zauważ metafory uprzedmiotawiające i odczłowieczające postać.
3. Dostrzeż porównania do zwierząt lub materii.
4. Przeanalizuj efekt deformacji i niepokoju.
5. Wyciągnij wniosek, że obraz ukazuje biologiczny, instynktowny wymiar człowieka.