Leśmian dokonuje poetyckiego przekształcenia rzeczywistości, polegającego na jej odrealnieniu i nadaniu jej cech fantastycznych. Zwykły las zostaje przedstawiony jako przestrzeń tajemnicza, pełna ukrytych znaczeń i innych wymiarów istnienia. Metafory takie jak „wybrzeża innych światów” sugerują, że bohater przekracza granice rzeczywistości i wkracza w inne, nieznane przestrzenie. „Zamrocz paproci” wskazuje na gęstość i nieprzeniknioność natury, która działa jak siła odurzająca i zaciemniająca świadomość. Z kolei „bezświat zarośli” oznacza przestrzeń pozbawioną znanego porządku, gdzie nie obowiązują zasady realnego świata. Poetycki rezultat tego zabiegu to stworzenie wizji rzeczywistości jako świata wielowarstwowego, tajemniczego i nie do końca poznawalnego. Natura zostaje ukazana jako potężna siła, która wciąga człowieka w swój własny, odmienny wymiar istnienia.
1. Zauważ, że zwykła rzeczywistość zostaje przekształcona w coś niezwykłego.
2. Dostrzeż, że metafory wskazują na istnienie innych, ukrytych światów.
3. Zwróć uwagę na poczucie zagubienia i dezorientacji bohatera.
4. Przeanalizuj, jak język poetycki zmienia odbiór natury.
5. Wyciągnij wniosek, że zabieg ten tworzy wizję świata tajemniczego i fantastycznego.