Do tego samego kręgu znaczeniowego co neologizm „daleczeje” należą w wierszu takie wyrazy i wyrażenia jak: „mgłach”, „mrok”, „kończy się ulica”, „w chmur powodzi”, „w niebie”, „obłoków”, „rosy”. Wszystkie one odnoszą się do przestrzeni rozległej, niejasnej, oddalonej i trudnej do uchwycenia. Słownictwo to pełni funkcję budowania nastroju tajemniczości i oderwania od rzeczywistości. Tworzy przestrzeń niekonkretną, rozmytą, pełną mgieł i mroku, w której granice świata są nieostre. Dzięki temu świat przedstawiony nabiera charakteru poetyckiego i metafizycznego. Podkreśla także samotność bohatera oraz jego skupienie na pracy, która odbywa się jakby na pograniczu świata realnego i duchowego.
1. Zauważ słowa związane z przestrzenią i oddaleniem.
2. Dostrzeż obecność motywów mgły, mroku i nieba.
3. Zwróć uwagę na brak konkretnych, wyraźnych granic przestrzeni.
4. Przeanalizuj wpływ tych słów na nastrój utworu.
5. Wyciągnij wniosek, że budują one klimat tajemniczości i metafizyczności.