Ostatni wers „A ty z tej próżni czemu drwisz, kiedy ta próżnia nie drwi z ciebie?” ma charakter refleksyjny i skierowany jest bezpośrednio do człowieka. Oznacza on, że człowiek nie powinien lekceważyć ani wyśmiewać pustki, nicości czy braku sensu, ponieważ sam również jest wobec niej bezbronny. Wers ten podkreśla kruchość ludzkiego istnienia i ograniczoność poznania. Próżnia symbolizuje nicość, brak odpowiedzi i sensu, z którym człowiek musi się zmierzyć. Zamiast ją ignorować, powinien uświadomić sobie jej znaczenie i własną zależność od niej.
1. Zauważ, że wers ma formę pytania skierowanego do człowieka.
2. Dostrzeż znaczenie „próżni” jako symbolu nicości i braku sensu.
3. Zwróć uwagę na kontrast między drwiną człowieka a obojętnością próżni.
4. Przeanalizuj, co mówi to o ludzkiej kondycji.
5. Wyciągnij wniosek, że wers ostrzega przed lekceważeniem spraw ostatecznych.