Narrator w „Dusiołku” jest trzecioosobowy i ma charakter gawędziarski. Opowiada historię Bajdały w sposób stylizowany na opowieść ludową, używając języka potocznego i zwrotów charakterystycznych dla mowy wiejskiej. Nie jest całkowicie obiektywny, gdyż komentuje wydarzenia oraz wprowadza elementy humoru i ironii. Elementy epickie w utworze to: fabuła (spotkanie Bajdały z Dusiołkiem), bohaterowie (Bajdała, Dusiołek, zwierzęta), akcja (sen, atak Dusiołka, przebudzenie), a także obecność narratora, który relacjonuje zdarzenia. O epickim dystansie świadczą sformułowania takie jak: „Nie wiadomo dziś wcale/ Co się śniło Bajdale?”, które pokazują ograniczoną wiedzę narratora, oraz komentarze typu „(Że też taki żyć raczy!)”, które mają charakter ironiczny i oceniający. Dystans ujawnia się też w humorystycznym sposobie przedstawienia potwora i całej sytuacji.
1. Zauważ, że narrator opowiada wydarzenia z zewnątrz (trzecia osoba).
2. Dostrzeż jego styl gawędziarski i język zbliżony do ludowego.
3. Zwróć uwagę na obecność fabuły, bohaterów i akcji jako cech epickich.
4. Przeanalizuj fragmenty, w których narrator komentuje wydarzenia.
5. Wyciągnij wniosek, że dystans ujawnia się w ironii i ograniczonej wiedzy narratora.