Z ostatniej strofy wiersza wynika, że świat stworzony przez Boga nie jest doskonały i harmonijny. Obok zwykłych, znanych elementów rzeczywistości istnieją w nim także byty dziwne, groźne i absurdalne, takie jak Dusiołek. Wypowiedź Bajdały sugeruje, że akt stworzenia obejmuje zarówno to, co dobre i uporządkowane, jak i to, co budzi lęk lub zdziwienie. Świat okazuje się więc niejednoznaczny, tj. pełen sprzeczności, w którym obecne są zarówno elementy normalne, jak i potworne. W ten sposób Leśmian podważa tradycyjne przekonanie o doskonałości boskiego dzieła.
1. Zauważ, że Bajdała zwraca się bezpośrednio do Boga.
2. Dostrzeż jego zdziwienie obecnością Dusiołka w świecie.
3. Zwróć uwagę, że wskazuje na współistnienie dobra i zła.
4. Przeanalizuj, że świat nie jest przedstawiony jako idealny.
5. Wyciągnij wniosek, że stworzenie ma charakter niejednoznaczny i niedoskonały.