Według Titorellego sąd ma skomplikowaną, tajemniczą i hierarchiczną strukturę. Niżsi urzędnicy są łatwiej dostępni, ale nie mają prawdziwej władzy. Najwyższe instancje sądu pozostają ukryte i niedostępne dla zwykłego oskarżonego. Sąd działa w sposób niejasny, a jego procedury nie są przejrzyste. Postępowanie sądowe według Titorellego jest długie, męczące i właściwie niemożliwe do zakończenia zwykłą drogą. Oskarżony nie poznaje jasno swojej winy, a proces toczy się jakby poza nim. Ważne są znajomości, wpływy, rozmowy z urzędnikami i ciągłe zabieganie o przychylność sądu. Titorelli wymienia trzy możliwości zakończenia sprawy: prawdziwe uniewinnienie, pozorne uniewinnienie i przewleczenie procesu. Prawdziwe uniewinnienie istnieje tylko teoretycznie, bo malarz nigdy się z nim nie spotkał. Pozorne uniewinnienie oznacza chwilowe uwolnienie, ale sprawa może wrócić w każdej chwili. Przewleczenie procesu polega na utrzymywaniu sprawy w stanie ciągłego zawieszenia, tak aby nie zapadł ostateczny wyrok. Titorelli czerpie wiedzę z tradycji rodzinnej, ponieważ jego ojciec także był malarzem sądowym. Zna też wielu urzędników i sędziów, bywa w środowisku sądu i obserwuje jego działanie z bliska. Jego wiedza jest więc częściowo praktyczna, ale niepełna. Można mu wierzyć tylko częściowo. Z jednej strony zna zwyczaje sądu i wie, jak naprawdę funkcjonują niższe szczeble tej instytucji. Z drugiej strony sam przyznaje, że nie ma dostępu do najwyższych instancji i opiera się na plotkach, doświadczeniu oraz nieformalnych znajomościach. Jego słowa dobrze pokazują absurd sądu, ale nie dają pewnej i obiektywnej wiedzy.
1. Zauważ, że Titorelli przedstawia sąd jako instytucję tajemniczą, wielopiętrową i niedostępną dla zwykłego człowieka.
2. Dostrzeż, że według niego proces nie opiera się na jasnych zasadach, lecz na układach, znajomościach i wpływach.
3. Zwróć uwagę na trzy sposoby „uwolnienia”: prawdziwe uniewinnienie, pozorne uniewinnienie i przewleczenie procesu.
4. Zapamiętaj, że prawdziwe uniewinnienie jest właściwie nierealne, a dwie pozostałe możliwości nie dają oskarżonemu pełnej wolności.
5. Podkreśl, że Titorelli zna sąd dzięki ojcu, własnej pracy malarza sądowego i kontaktom z urzędnikami.
6. Wyjaśnij, że można mu ufać tylko częściowo, bo zna praktykę sądu, ale nie zna całej jego struktury ani najwyższych decyzji.