W tym zadaniu określ, jakie uczucia i wrażenia zmysłowe dominują w wierszu Pokolenie. Wskaż środki językowe, dzięki którym Baczyński buduje atmosferę strachu, grozy, napięcia i wojennego osaczenia.

W utworze dominują emocje związane z lękiem, grozą, bólem, rozpaczą i poczuciem zagrożenia. Człowiek przedstawiony przez Baczyńskiego żyje w świecie wojny, dlatego nie doświadcza spokoju ani bezpieczeństwa. Jest zmuszony do ciągłego czuwania, co wyrażają słowa: „Usta ściśnięte mamy, twarz wilczą/ czuwając w dzień, słuchając w noc”. Ważne są też uczucia zobojętnienia i wewnętrznego skamienienia, pokazane w obrazie serca, które zamienia się w „kamień - tak - głaz”. Silnie obecne są doznania słuchowe. Wiersz wypełniają dźwięki niepokoju i przemocy: „Ogromne nieba suną z warkotem”, ludzie „w snach ciężkich jak w klatkach krzyczą”, słychać także napięcie ukryte w obrazach drążenia, wzdychania przestrzeni i wojennego huku. Te audialne elementy budują atmosferę ciągłego zagrożenia. Bardzo silne są również doznania wzrokowe. Poeta tworzy brutalne, drastyczne obrazy: „głowa obcięta”, „pod tym jak korzeń skręcone ciała”, „rosa czerwona”, „dziecko w żywej pochodni”. Kolor czerwony, motyw krwi oraz obrazy zmasakrowanych ciał sprawiają, że świat wiersza wydaje się przesiąknięty przemocą. Pojawiają się też doznania cielesne i dotykowe. Człowiek czuje ciasnotę, ucisk i zamknięcie: ludzie żyją „w jamach”, śnią „jak w klatkach”, są tropieni przez „żagiel nozdrzy węszących nas” i „sieć wzdętą kijów i rąk”. Takie obrazy oddają fizyczne doświadczenie osaczenia oraz niemożność ucieczki. Do przedstawienia tych emocji i doznań Baczyński używa metafor, porównań, personifikacji, hiperboli oraz obrazowania apokaliptycznego. Dzięki nim rzeczywistość nie jest ukazana realistycznie, lecz jako wizja świata zdeformowanego przez wojnę. Można więc dostrzec, że przyroda, ludzkie ciała i przestrzeń łączą się w jeden koszmarny obraz grozy.