W tym zadaniu wyjaśnij znaczenie lasu w wierszu Z lasu. Opisz emocje, jakie budzi zestawienie młodych, niewinnych żołnierzy z mroczną, wojenną scenerią, oraz zinterpretuj metaforę „rozdartej duszy”.

Las jest dla młodych żołnierzy przestrzenią groźną, tajemniczą i pochłaniającą. Nie przypomina bezpiecznego schronienia, lecz miejsce, w którym czai się śmierć. „Las nocą rośnie”, „otchłań otwiera/ usta ogromne, chłonie i ssie”. Tego typu obrazy sprawiają, że przyroda wydaje się żywą, wrogą siłą. Las staje się niemal symbolem wojny, ciemności i nieuchronnego zagrożenia. Obraz „żołnierzy jasnych” budzi wzruszenie, współczucie i lęk. Są oni młodzi, delikatni, niemal dziecięcy, co podkreślają słowa: „Żołnierze smukli. Twarzyczki jasne”. Ta jasność oznacza niewinność, młodość i duchową czystość. Zostaje jednak zderzona z mrokiem otoczenia: mgłą, ciemnością, hukiem, złymi głosami i „otchłanią”. Kontrast ten wzmacnia tragizm sytuacji, bo pokazuje, że chłopcy pełni życia wchodzą w przestrzeń śmierci. Sceneria otaczająca żołnierzy wywołuje poczucie grozy i bezradności. Świat wydaje się rozpadać: „lądy się łamią”, „pancerz ziemi za ciasny/ pęka, rozsadza i grzmi”. Wobec takiej rzeczywistości młodzi ludzie są krusi i bezbronni. Czytelnik odczuwa, że ich los jest tragiczny, niemal z góry przesądzony. Wyrażenie „rozdarta dusza” można rozumieć jako symbol wewnętrznego cierpienia, konfliktu i moralnego rozdarcia. Mówiący pyta: „jakże nam światy/ odkupić jedną rozdartą duszą?”. Oznacza to, że ogromu wojennego zła nie da się naprawić ani unieważnić jedną ofiarą, choćby była ona najwyższa. „Rozdarta dusza” może też oznaczać psychikę człowieka rozszarpaną między miłością do życia a koniecznością walki i umierania.