W tym zadaniu wyjaśnij, kogo podmiot liryczny ma na myśli, gdy mówi: „oddzielili”, „haftowali”, „malowali”, „wyszywali”, „wyuczyli”, „odchowali”, „odkarmili”. Następnie opisz dramat matek, które w czasie wojny tracą dzieci i widzą, jak historia odbiera im niewinność, bezpieczeństwo oraz życie.

Podmiot liryczny, używając czasowników w 3. osobie liczby mnogiej, mówi o bezosobowych sprawcach wojennej zagłady. Nie nazywa ich wprost, ponieważ chodzi szerzej o siły historii, wojnę, okupantów i cały okrutny mechanizm przemocy, który odebrał chłopcu dzieciństwo i zmusił go do przedwczesnego dojrzewania. To właśnie „oni” oddzielili go od marzeń, wprowadzili w świat krwi, pożarów i śmierci, nauczyli go ojczyzny poprzez walkę oraz wychowali w strachu. Czasowniki brzmią tak, jakby opisywały troskliwe zajmowanie się dzieckiem, lecz w rzeczywistości mówią o jego niszczeniu przez wojnę. Dramat matek w czasach wojennej zagłady polega na tym, że nie mogą ochronić swoich dzieci przed okrucieństwem historii. Widzą, jak synowie, którzy powinni dorastać w miłości i spokoju, zostają wciągnięci w rzeczywistość walki, cierpienia i śmierci. Matka z wiersza wspomina chłopca z czułością, ale jednocześnie wie, że wojna odebrała mu dzieciństwo, a później także życie. Najbardziej bolesne jest to, że matczyna troska okazuje się bezsilna wobec wojny. Matka może tylko opłakiwać syna i pytać, czy zabiła go kula, czy pękło mu serce pod ciężarem doświadczeń. Jej dramat polega więc zarówno na utracie dziecka, jak i na świadomości, że zostało ono wcześniej duchowo okaleczone przez czas zagłady.