Czasowniki w wierszu nazywają przede wszystkim ruch, wzrost, przekraczanie przeszkód i aktywne mierzenie się z rzeczywistością. Pojawiają się między innymi formy: „wyrośniem”, „przepłyniem”, „ująć”, „rosną”, „spadają”, „zaprzeć”, „lecąc”, „opadły”, „rosnąć”, „śpiewa”. Szczególnie ważne są formy czasu przyszłego w 1. osobie liczby mnogiej: „wyrośniem” i „przepłyniem”. Są to skrócone, poetyckie formy odpowiadające dzisiejszym „wyrośniemy” i „przepłyniemy”. Wyrażają wspólne działanie podmiotu i adresatki wiersza. Pokazują wiarę, że mimo „gruzów” i „ciemności” można przetrwać, rozwinąć się i przejść przez zagrożenie. W utworze pojawiają się także bezokoliczniki: „ująć”, „zaprzeć”, „rosnąć”. Nadają one wypowiedzi charakter programu działania albo wewnętrznego nakazu. Nie opisują jednorazowej czynności, lecz wskazują, co trzeba zrobić: uchwycić nadchodzące „formy”, oprzeć się mocno o ziemię i wiatr, dalej wzrastać mimo zagrożenia. Czasowniki w czasie teraźniejszym, takie jak „rosną”, „spadają”, „śpiewa”, ożywiają przedstawiony świat i ukazują go jako dynamiczny. Natura nie jest nieruchomym tłem, lecz czymś, co nieustannie się staje, rozwija i działa. Dzięki temu wiersz zyskuje energię i rytm. Forma „opadły” pojawia się w odniesieniu do „form”, które mają znaleźć się w dłoniach. Wyraża oczekiwany rezultat działania, a zarazem sugeruje, że przyszłość jest niepewna i trzeba ją dopiero uchwycić.
1. Wyszukaj w tekście czasowniki i zauważ, że wiele z nich oznacza ruch, wzrost, przepływanie oraz aktywne przeciwstawianie się zagrożeniu.
2. Dostrzeż formy przyszłe „wyrośniem” i „przepłyniem”, ponieważ podkreślają wspólną nadzieję oraz wolę przetrwania.
3. Zwróć uwagę na bezokoliczniki „ująć”, „zaprzeć”, „rosnąć”, które nadają wypowiedzi charakter programu działania i wewnętrznego nakazu.
4. Podkreśl rolę czasowników w czasie teraźniejszym, takich jak „rosną”, „spadają” i „śpiewa”, ponieważ ożywiają one świat przedstawiony i pokazują jego ciągłą przemianę.
5. Wyjaśnij, że różnorodne formy czasowników budują w wierszu napięcie między teraźniejszym zagrożeniem a przyszłością rozumianą jako szansa na ocalenie, rozwój i trwanie.