Wyobraźnia poetów spełnionej apokalipsy ma charakter kosmiczny, ponieważ obejmuje nie tylko los człowieka, ale też cały porządek świata: ziemię, niebo, gwiazdy, księżyc, słońce i planety. Dzięki temu wojna nie wygląda w ich utworach jak pojedyncze wydarzenie historyczne, lecz jak katastrofa dotykająca całego wszechświata. Jednocześnie jest to wyobraźnia apokaliptyczna, bo ukazywana rzeczywistość rozpada się, traci dawną harmonię i zamienia w przestrzeń zniszczenia. Żywioły natury, tj. ogień, woda, ziemia i powietrze przestają być źródłem ładu, a zaczynają oznaczać grozę, chaos i zagładę. W poezji Baczyńskiego oraz Gajcego świat jakby pęka, płonie i rozsypuje się pod wpływem wojny. Dlatego ich obrazy łączą ogrom kosmosu z wizją końca świata i pozwalają pokazać doświadczenie okupacji jako katastrofę totalną.
1. Zauważ, że poeci posługują się obrazami nieba, gwiazd, księżyca, słońca i planet, co nadaje ich wizjom ogromną, kosmiczną skalę.
2. Dostrzeż, że przedstawiany przez nich świat nie zachowuje równowagi, lecz ulega rozpadowi i zamienia się w przestrzeń katastrofy.
3. Zwróć uwagę na rolę żywiołów, które zamiast porządkować rzeczywistość, stają się znakami niszczenia i apokalipsy.
4. Wyjaśnij, że połączenie perspektywy kosmicznej z obrazem zagłady pozwala ukazać wojnę jako doświadczenie przekraczające los jednostki i obejmujące cały świat.