W tym zadaniu wyjaśnij, że obrazy w wierszu żal odnoszą się do doświadczenia wojny, przemocy i masowej zagłady. Zinterpretuj metaforę „żniwa huku i blasków” oraz wskaż inne obrazy, w których Czechowicz łączy zwyczajne słowa z wizją katastrofy.

W obrazach wiersza kryje się realne doświadczenie wojny i nadchodzącej katastrofy. Czechowicz przedstawia świat, w którym zbliżają się głód, pożary, bombardowania i śmierć. Świadczą o tym obrazy „roztrzaskanych szybek synagog”, „płomienia połykającego grube statków liny”, „ryku głodnych ludów”, „dziecka w żywej pochodni”, człowieka „bombą trafionego w stallach” oraz „rzeki z braterskiej krwi”. Metafora „żniwa huku i blasków” łączy dwa porządki: rolniczy i wojenny. Żniwa zwykle oznaczają czas zbioru plonów, dojrzałości i obfitości. U Czechowicza zostają jednak skojarzone z hukiem wybuchów i blaskiem ognia. Oznacza to, że nadchodzące „żniwa” nie przyniosą chleba ani życia, lecz śmierć, zniszczenie i ofiary. Poeta pokazuje w ten sposób wojnę jako okrutny czas zbierania ludzkiego życia. Podobny charakter ma obraz „potopu gorącego”. Słowo „potop” kojarzy się z wielką katastrofą, a określenie „gorący” sugeruje ogień, pożary i bombardowania. Jest to więc wizja świata zalanego nie wodą, lecz niszczącą falą przemocy. Równie mocny jest obraz „rzeki z braterskiej krwi”. Rzeka zwykle symbolizuje życie i ciągłość, tutaj jednak płynie krwią ludzi, którzy zabijają siebie nawzajem. Metafora ta ukazuje wojnę jako bratobójczą zagładę i powszechne cierpienie. Także sformułowanie „dziecko w żywej pochodni” łączy niewinność z okrucieństwem. Dziecko, które powinno oznaczać przyszłość i życie, zostaje ukazane jako ofiara pożaru lub wojennej przemocy. Dzięki takim obrazom Czechowicz pokazuje, że wojna niszczy wszystko: miasta, wspólnoty, dorosłych i dzieci.