Celibat — jest to sposób życia, polegający na wyrzeczeniu się obcowania seksualnego i uczuciowego z innymi osobami.
Inwestytura świecka — polegała na nadaniu przez seniora ziemi wasalowi w lenno. Wasal składał przy tej okazji seniorowi przysięgę wierności.
Symonia — polegała na nadawaniu danej osobie godności kościelnej w zamian za korzyści materialne.
Nepotyzm — jest to określenie stosowane w przypadku, gdy dana osoba przy obsadzaniu ważnych stanowisk faworyzuje członków własnej rodziny.
Kardynałowie — byli to wysocy rangą (drudzy po papieżu) urzędnicy kościelni. Spośród grona kardynałów wybierano elektorów, którzy dokonywali elekcji nowego papieża.
Ekskomunika — zwana potocznie klątwą. Polegała na wyrzuceniu osoby ekskomunikowanej z Kościoła. Jeśli tą osobą był władca, klątwa była równoznaczna z nakazem wypowiedzenia mu posłuszeństwa przez jego wasali.
Antypapież — była to osoba, która została powołana na Tron papieski wbrew obowiązującemu prawu lub gdy aktualny papież jeszcze żył, lub nie abdykował.
Konkordat — umowa podpisywana pomiędzy państwem a kościołem, która reguluje wzajemne relacje między nimi.
Wielka schizma — nazwa przyznawana dużym rozłamom w strukturze chrześcijańskiej. Obecnie wyróżnia się dwie wielkie schizmy, tą z 1054 r. (Oddzielił się kościół prawosławny) i tą z lat 1378-1417, kiedy różne kraje katolickie uznawały różnych papieży.
Rekonkwista — konflikt zbrojny pomiędzy chrześcijańskimi państwami Półwyspu Iberyjskiego a arabami, którzy kontrolowali jego większą część. Trwał w latach 722-1492 r. i zakończył się wyparciem Arabów z Półwyspu.
Krucjata — wyprawa zbrojna, zwoływana w celu obrony chrześcijaństwa lub jego ekspansji. Największe krucjaty organizowane były przez papieży, choć organizowali je również inni władcy.
Królestwo Jerozolimskie — jedno z państw krzyżowych, utworzonych na terytorium Ziemi Świętej w wyniku pierwszej krucjaty. Formalnie podlegały mu również: Hrabstwo Trypolisu, księstwo Antiochii i Hrabstwo Edessy. Przestało istnieć w 1291 r., kiedy upadła ostatnia twierdza chrześcijan w ziemi świętej — Akka.
Cesarstwo Łacińskie — państwo krzyżowe istniejące w latach 1204-1261 na terytoriach odebranych Bizancjum w wyniku IV krucjaty. Jego powołanie i wcześniejsze zdobycie Konstantynopola przez krzyżowców pogłębiło nienawiść pomiędzy katolicyzmem a prawosławiem.
Inkwizycja — instytucja kościelna powołana do życia w 1184 r. Jej zadaniem było przeciwdziałanie herezji w państwach katolickich. Działania inkwizycji przyczyniły się do licznych prześladowań i egzekucji wszystkich, których opinia na temat wiary odbiegała od norm przyjętych przez kościół katolicki. W XX wieku inkwizycja przekształciła się w kongregację nauki wiary.
Bogomiłowie — wspólnota religijna powstała w X wieku na terenie Bułgarii. Jej wyznawcy wierzyli, że Bóg Ojciec ma dwóch synów, dobrego Jezusa i złego Szatana.
Katarzy, Albigensi — grupa religijna powstała na południu Francji w XI wieku. Wierzyli oni, że świat stworzył zły duch i dlatego wszystko, co materialne, jest skażone grzechem. XIII w. przyniósł zorganizowane przez papieża Innocentego III krucjaty przeciwko katarom, które przyczyniły się do upadku tej grupy.
Renesans Karoliński charakteryzował się powrotem do tradycji starożytnego Imperium Rzymskiego.