Zdaniem autorów tekstu, okres rozpadu władzy centralnej zmienił na stosunek społeczeństwa ziem polskich do władzy sprawowanej przez Piastów. Dotychczas poza Wielkopolską, wierność władcy była wymuszana zbrojnie. Kiedy monarchy zabrakło, a wojska sąsiadów łupiny ziemie polskie, doceniono plusy, jakie dawał własny władca. Zmieniło to stosunek poddanych wobec monarchy na taki, który jeszcze bardziej legitymizował władzę dynastii Piastów nas Polską. W kolejnych dziesięcioleciach stali się oni władcami przyrodzonymi.
Osłabienie państwa wynikłe z pogańskich buntów i wrogich najazdów paradoksalnie przyczyniło się do utwierdzenia rządów Piastów w państwie polskim.