Polityka zagraniczna Bolesława Chrobrego była niezwykle agresywna. Władca ten prowadził liczne wojny z Niemcami, Czechami i Rusią. Wojny te przerywane były licznymi traktami, przy okazji których dochodziło do małżeństw pomiędzy Piastami a władcami wrogiego państwa. Kazimierz Odnowiciel nie był jednak tak skory do prowadzenia działań wojennych z potężniejszymi sąsiadami. Jego państwo po najazdach i buntach było mocno osłabione, wobec czego częściej korzystał on z dyplomacji. Kazimierz unormował stosunki z Niemcami i Rusią, zaś dobre relacje z tymi krajami przypieczętował małżeństwami swojego licznego potomstwa. Był to jednak władca, który nie bał się sięgać po rozwiązania siłowe, jednak w przeciwieństwie do Chrobrego dobrze je planował i uprzednio zadbał o pozyskanie sojuszników. Dzięki takiej polityce udało mu się przyłączyć ponownie do Polski Mazowsze, Pomorze Gdańskie i Śląsk. Swemu następcy zostawił więc państwo nie tylko silne, ale i zabezpieczone przed wrogą inwazją.
Bolesław Chrobry był władcą agresywnym, który ponad dyplomację preferował konfrontacje. Kazimierz był natomiast bardziej wyważony, co zadecydowało o jego sukcesie.