Konflikt Bolesława z biskupem krakowskim Stanisławem ze Szczepanowa miał podłoże polityczne. Biskup krytykował niektóre decyzje władcy a przez to stał się rzecznikiem rosnącej przeciwko królowi opozycji możnych. Aby zgasić bunt w zarodku Bolesław okrutnie rozprawił się z biskupem, co wywołało bunt możnych. Taką wersję prezentuje w swojej kronice Gall Anonim, który wydaje mi się bardziej wiarygodnym źródłem informacji niż Wincenty Kadłubek, który opisał te wydarzenia ponad sto lat później. Zakończenie tej historii jest jednak w obu przypadkach takie samo. Okrutny odwet króla spowodował, że spiskowcy wyszli z ukrycia i wzniecili ogólnokrajowe powstanie przeciwko władcy. Opuszczony przez sojuszników Bolesław, musiał uchodzić z kraju na Węgry, gdzie po kilku latach został zamordowany. Bunt przeciwko władzy króla sprawił, że pozycja Polski na arenie międzynarodowej uległa osłabieniu, natomiast nowy władca stał się marionetką w rękach jednego z przywódców buntu – Sieciecha.
Choć spora część ludności Polski nie była jeszcze ochrzczona a kościoły istniały z reguły tylko w grodach, zabicie biskupa Stanisława uaktywniło narastającą przeciwko Bolesławowi Śmiałemu opozycję wewnętrzną, która ostatecznie doprowadziła do wygnania go z kraju.