Sposób wykonania: W dwóch próbówkach umieść strącony osad wodorotlenku miedzi(II). Do próbówki nr 1 wlej roztwór sacharozy o objętości 1 cm³. Do drugiej próbówki wlej roztwór soku jabłkowego o objętości 1 cm³. Obie próbówki ogrzewaj w płomieniu palnika.
Obserwacje:
W próbówce nr 1 wytrącił się czarny osad. W próbówce nr 2 niebieski osad wodorotlenku miedzi(II) zmienił zabarwienie na czerwono-pomarańczowy.
Wnioski:
Sacharoza nie ma właściwości redukujących, próba z wodorotlenkiem miedzi(II) jest negatywna. Glukoza ma właściwości redukujące, próba z wodorotlenkiem miedzi(II) jest pozytywna.
Glukoza to monosacharyd, cukier prosty. Ma właściwości redukujące, czyli powoduje obniżenie wartościowości innych pierwiastków np. miedzi. Miedź w wodorotlenku miedzi(II) ma wartościowość II, a w reakcji z glukozą powstaje tlenek miedzi(I), który strąca się w postaci czerwono-pomarańczowego osadu.