Droga życiowa Winstona Smitha zaczyna się od pozornie zwyczajnego życia członka Partii Zewnętrznej. Bohater pracuje w Ministerstwie Prawdy, gdzie zajmuje się fałszowaniem dokumentów, gazet i historii. Na zewnątrz jest podporządkowany systemowi, ale wewnętrznie nie zgadza się z władzą Wielkiego Brata. Już na początku widać, że Winston różni się od ludzi całkowicie posłusznych Partii, ponieważ pamięta fragmenty przeszłości, ma wątpliwości i próbuje zachować samodzielne myślenie. Pierwszym ważnym etapem jest jego cichy bunt. Winston zaczyna pisać pamiętnik, choć wie, że jest to przestępstwo. Ten gest oznacza próbę ocalenia własnej świadomości i prawdy. Bohater chce myśleć samodzielnie, zapisywać własne uczucia i sprzeciwiać się kłamstwu Partii. Przełomowe jest także jego przekonanie, że rzeczywistość istnieje niezależnie od władzy, a proste fakty, takie jak „dwa i dwa to cztery”, muszą pozostać prawdziwe. Kolejnym etapem jest związek z Julią. Miłość i cielesna bliskość stają się dla Winstona formą sprzeciwu wobec systemu, który chce kontrolować także prywatność, uczucia i pragnienia. Spotkania z Julią dają mu poczucie wolności i nadziei. Bohater przez chwilę wierzy, że można stworzyć małą przestrzeń niezależną od Partii. Następny ważny moment to kontakt z O’Brienem. Winston uważa, że O’Brien należy do przeciwników systemu i może wprowadzić go do tajnej organizacji walczącej z Partią. Jest to jednak złudzenie. O’Brien okazuje się funkcjonariuszem systemu, który od początku kontrolował Winstona. Ten etap pokazuje, że w Oceanii prawie niemożliwe jest znalezienie prawdziwego oparcia przeciw władzy. Najbardziej dramatycznym przełomem jest aresztowanie Winstona i Julii. Bohater trafia do Ministerstwa Miłości, gdzie zostaje poddany przesłuchaniom, torturom i psychicznemu łamaniu. Partia nie chce jedynie ukarać go za bunt. Chce zmusić go do całkowitej zmiany myślenia, do wyrzeczenia się prawdy i do pokochania Wielkiego Brata. Ostatnim etapem jest klęska Winstona. W pokoju 101 zostaje złamany przez swój największy lęk. Zdradza Julię i wyrzeka się ostatniej więzi, która dawała mu poczucie człowieczeństwa. Po wyjściu z więzienia jest już innym człowiekiem: nie buntuje się, nie broni własnej pamięci ani uczuć. Ostatecznie akceptuje władzę Partii i kocha Wielkiego Brata. Za najważniejsze momenty przełomowe można uznać: rozpoczęcie pisania pamiętnika, romans z Julią, spotkanie z O’Brienem, aresztowanie, tortury w Ministerstwie Miłości oraz pobyt w pokoju 101. Droga Winstona prowadzi od wewnętrznego buntu do całkowitego złamania przez system totalitarny.
1. Zacznij od przedstawienia Winstona jako członka Partii Zewnętrznej pracującego w Ministerstwie Prawdy.
2. Wskaż pierwszy etap buntu: pisanie pamiętnika i próbę zachowania własnej pamięci oraz prawdy.
3. Omów związek z Julią jako chwilową przestrzeń wolności i sprzeciwu wobec kontroli Partii.
4. Przedstaw O’Briena jako fałszywą nadzieję na opór, która okazuje się pułapką systemu.
5. Opisz aresztowanie i tortury jako etap fizycznego oraz psychicznego łamania bohatera.
6. Zakończ wnioskiem, że najważniejszym przełomem jest pokój 101, gdzie Winston zostaje ostatecznie złamany i traci zdolność sprzeciwu.