W antyutopii Orwella można odnaleźć wiele analogii do systemów totalitarnych XX wieku, zwłaszcza do stalinizmu i hitleryzmu. Oceania przypomina państwo, w którym władza jednej partii obejmuje wszystkie dziedziny życia: politykę, historię, język, pracę, rodzinę, prywatność i sposób myślenia obywateli. Tak jak w prawdziwych totalitaryzmach, jednostka nie ma prawa do niezależności, a posłuszeństwo wobec ideologii staje się ważniejsze niż prawda. Najbardziej wyraźna analogia dotyczy stalinizmu. W powieści Partia fałszuje historię, usuwa niewygodne dokumenty, zmienia gazety i fotografie oraz sprawia, że dawni działacze stają się „zdrajcami”. Przypomina to praktyki znane z czasów stalinowskich: czystki polityczne, pokazowe procesy, wymuszanie fałszywych zeznań i wymazywanie ludzi z oficjalnej pamięci. Historia Jonesa, Aaronsona i Rutherforda przypomina los dawnych rewolucjonistów oskarżanych o zdradę, a następnie usuwanych z życia publicznego i dokumentów. Z hitleryzmem łączy powieść przede wszystkim kult wodza, propaganda, terror i podporządkowanie jednostki państwu. W Oceanii wszędzie obecny jest wizerunek Wielkiego Brata, podobnie jak w państwach totalitarnych eksponowano wizerunek przywódcy. Obywatele mają nie tylko słuchać władzy, ale także ją kochać i wierzyć w jej nieomylność. Przypomina to mechanizmy kultu Hitlera czy Stalina. Orwell pokazuje także analogię do państw, które posługiwały się masową propagandą. Teleekrany, hasła partyjne, fałszywe statystyki i kontrola języka przypominają sposoby manipulowania społeczeństwem przez totalitarne reżimy. Władza nieustannie powtarza slogany, odwraca znaczenia słów i zmusza ludzi do przyjmowania sprzecznych twierdzeń. Przykładem jest partyjna zasada, według której kłamstwo może zostać uznane za prawdę, jeśli tak postanowi Partia. Ważną analogią historyczną jest też aparat przemocy: Policja Myśli, donosicielstwo, aresztowania, tortury i „wyparowywanie” ludzi. Przypomina to działalność policji politycznej w państwach totalitarnych, takich jak NKWD w Związku Radzieckim czy Gestapo w III Rzeszy. Strach przed obserwacją i donosem niszczy zaufanie między ludźmi oraz podporządkowuje społeczeństwo władzy. Antyutopia Orwella nie jest więc opisem jednego konkretnego państwa, ale ostrzeżeniem przed każdym systemem, który chce całkowicie kontrolować człowieka. Autor wykorzystuje doświadczenia XX wieku, aby pokazać, do czego prowadzą propaganda, terror, kult wodza, fałszowanie historii i niszczenie wolnej myśli.
1. Wskaż, że Rok 1984 nawiązuje głównie do totalitaryzmów XX wieku: stalinizmu i hitleryzmu.
2. Omów analogię do stalinizmu: czystki, procesy pokazowe, fałszowanie historii i usuwanie ludzi z dokumentów.
3. Zauważ podobieństwo do hitleryzmu: kult wodza, propaganda, terror i podporządkowanie jednostki państwu.
4. Wyjaśnij rolę propagandy, haseł, fałszywych statystyk i manipulowania językiem jako cech wspólnych systemów totalitarnych.
5. Wskaż aparat przemocy: Policję Myśli, tortury, donosicielstwo i „wyparowywanie” ludzi jako odpowiedniki historycznych policji politycznych.
6. Zakończ wnioskiem, że Orwell stworzył antyutopię jako ostrzeżenie przed każdym systemem, który niszczy prawdę, pamięć i wolność człowieka.