Propaganda Partii buduje obraz Oceanii jako państwa silnego, nowoczesnego i szczęśliwego. Według oficjalnych komunikatów mieszkańcy mają żyć coraz lepiej: posiadać więcej żywności, ubrań, rozrywek i lepsze domy. Partia przedstawia swoje rządy jako czas wielkiego postępu, rozwoju i zwycięstw. W rzeczywistości jest odwrotnie: ludzie są biedni, niedożywieni, mieszkają w zniszczonych domach i żyją w ciągłym strachu. Propaganda posługuje się przede wszystkim kłamliwymi statystykami. Teleekrany codziennie podają dane, które mają udowodnić, że sytuacja obywateli stale się poprawia. Liczby sprawiają wrażenie obiektywnych i naukowych, ale są fałszywe albo zmanipulowane. Dzięki temu Partia może wmawiać ludziom, że żyją w dobrobycie, nawet jeśli ich codzienne doświadczenie mówi coś innego. Drugim środkiem propagandy jest fałszowanie historii. Partia zmienia dokumenty, podręczniki, gazety i fotografie, aby przeszłość zawsze zgadzała się z aktualną wersją ideologiczną. Jeśli fakty są niewygodne, zostają usunięte lub przerobione. W ten sposób władza kontroluje nie tylko teraźniejszość, ale także pamięć o przeszłości. Propaganda wykorzystuje też kult Wielkiego Brata. Jego portrety i wizerunek mają wzbudzać lęk, posłuszeństwo i poczucie, że władza jest wszechobecna. Ludzie są stale obserwowani przez teleekrany, dlatego uczą się kontrolować nie tylko słowa i czyny, ale nawet wyraz twarzy. Partia posługuje się również powtarzaniem haseł, uproszczeniami i odwracaniem znaczeń. Może ogłosić, że „dwa i dwa to pięć”, jeśli taka jest aktualna prawda polityczna. Najważniejsze nie jest to, co rzeczywiście istnieje, ale to, w co ludzie mają zostać zmuszeni uwierzyć.
1. Wskaż, że propaganda przedstawia Oceanię jako państwo dobrobytu, postępu i szczęścia.
2. Zauważ kontrast między oficjalnym obrazem a rzeczywistą biedą, głodem i ruiną.
3. Wymień środki propagandy: fałszywe statystyki, teleekrany, podręczniki, gazety, fotografie i hasła.
4. Wyjaśnij, że Partia fałszuje historię, aby kontrolować pamięć ludzi i usuwać niewygodne fakty.
5. Zakończ wnioskiem, że celem propagandy jest zmuszenie obywateli do przyjęcia kłamstwa jako prawdy.