Autora dziennika przeraża przede wszystkim wizja świata całkowicie podporządkowanego ideologii. Bobkowski boi się rzeczywistości, w której człowiek traci prywatność, indywidualność i prawo do życia po swojemu. Zamiast swobodnego domu, ogrodu, konfitur, win i normalnej codzienności pojawia się życie według narzuconych wzorów: mieszkanie w bloku, jednakowe ubrania, tygodniowy jadłospis, zebrania oraz obowiązkowe dyskusje o Marksie, Leninie i Stalinie. Przeraża go także przymus udawania szczęścia. W świecie po rewolucji ludzie mieliby wmawiać sobie, że „dopiero teraz życie jest piękne”, choć w rzeczywistości ich życie byłoby sztuczne, kontrolowane i pozbawione autentyczności. Autor boi się więc nie tylko przemocy politycznej, ale też zakłamania, w którym fałsz zostaje uznany za jedyną prawdę. Bobkowskiemu obca jest wizja świata, w którym prywatne marzenia zostają zastąpione zbiorową ideologią. Najbardziej przeraża go utrata wolności jednostki, normalności i prawa do osobistego szczęścia.
1. Zauważ, że Bobkowski obawia się świata podporządkowanego ideologii i propagandzie.
2. Wskaż kontrast między marzeniem o prywatnym domu a wizją życia w bloku według narzuconych reguł.
3. Wyjaśnij, że autora przeraża przymus uczestniczenia w zebraniach i powtarzania haseł o Marksie, Leninie i Stalinie.
4. Podkreśl, że szczególnie ważny jest strach przed udawanym szczęściem i wmawianiem sobie, że nowe życie jest lepsze.
5. Zakończ wnioskiem, że Bobkowski boi się świata, w którym rewolucja niszczy wolność, prywatność i autentyczne życie człowieka.