„Myślozbrodnia” w powieści Orwella oznacza przestępstwo popełnione w myślach. W Oceanii nie wystarczy posłusznie wykonywać rozkazy Partii. Obywatel ma także myśleć dokładnie tak, jak wymaga tego władza. Zakazane są więc nie tylko czyny przeciwko systemowi, ale także wątpliwości, wspomnienia, samodzielne sądy, niechęć do Wielkiego Brata i pragnienie prawdy. Partia chce kontrolować wnętrze człowieka: jego pamięć, uczucia, rozum i sposób postrzegania rzeczywistości. Myślozbrodnie Winstona polegały przede wszystkim na tym, że nie wierzył w oficjalną propagandę. Dostrzegał fałszowanie historii, pamiętał lub próbował odtworzyć prawdę o przeszłości i nie godził się na to, że Partia może dowolnie zmieniać fakty. Ważnym przykładem jest jego przekonanie, że prawda istnieje niezależnie od władzy, a „dwa i dwa to cztery”. Dla Partii już sama taka myśl była niebezpieczna. Winston popełniał myślozbrodnię także wtedy, gdy pisał pamiętnik. Zapisywał w nim swoje prawdziwe uczucia i wątpliwości, a więc tworzył prywatną przestrzeń myślenia poza kontrolą Partii. Przestępstwem była również jego nienawiść do Wielkiego Brata oraz pragnienie buntu przeciw systemowi. Do myślozbrodni Winstona należała także miłość do Julii i potrzeba osobistej bliskości. W Oceanii uczucia prywatne są podejrzane, bo mogą stać się silniejsze niż lojalność wobec Partii. Związek z Julią był więc nie tylko złamaniem obyczajowych zakazów, ale także wyrazem wewnętrznej niezależności. Ostatecznie największą myślozbrodnią Winstona było to, że chciał zachować własne „ja”: pamięć, rozum, uczucia i zdolność odróżniania prawdy od kłamstwa. Partia nie mogła tego tolerować, ponieważ jej celem było całkowite podporządkowanie człowieka.
1. Wyjaśnij, że „myślozbrodnia” to zakazana myśl, wątpliwość lub uczucie niezgodne z ideologią Partii.
2. Zauważ, że w Oceanii karze się nie tylko czyny, ale także samodzielne myślenie.
3. Wskaż myślozbrodnie Winstona: niewiarę w propagandę, pamięć o przeszłości, pisanie pamiętnika i nienawiść do Wielkiego Brata.
4. Podkreśl, że związek z Julią również był formą buntu, ponieważ tworzył prywatną przestrzeń poza kontrolą Partii.
5. Zakończ wnioskiem, że Winston był winny przede wszystkim dlatego, że próbował zachować własną świadomość i niezależność.