Zapiski Leopolda Tyrmanda i Andrzeja Bobkowskiego są podobne, ponieważ obaj autorzy patrzą na rzeczywistość z perspektywy ludzi niechętnych komunizmowi i ideologicznemu zniewoleniu. Obaj bronią wolności jednostki, prywatności, niezależności myślenia i prawa do życia po swojemu. W ich dziennikach bardzo ważna jest krytyka propagandy, fałszu i wielkich haseł politycznych, które mają zastąpić prawdziwe doświadczenie człowieka. Podobieństwo polega także na tym, że obaj piszą bardzo osobiście. Nie tworzą neutralnych analiz historycznych, lecz komentują świat przez własne emocje, oceny, ironię i konkretne obserwacje. Zarówno Bobkowski, jak i Tyrmand demaskują zakłamanie systemu, zestawiając oficjalne idee z codziennym życiem. Bobkowski przeciwstawia rewolucyjnym hasłom marzenie o zwykłym domu, ogrodzie i prywatnym szczęściu. Tyrmand pokazuje PRL przez kolejki, zimno, brak towarów, biedę i los ludzi takich jak Zbigniew Herbert. Różni ich jednak punkt obserwacji. Bobkowski pisze z perspektywy emigranta, który patrzy na komunizm jako na nadchodzące zagrożenie dla Polski i Europy. Interesują go przede wszystkim idee, rewolucja, historia i niebezpieczeństwo ideologii. Jego refleksje mają często charakter ogólniejszy, filozoficzny i polityczny. Tyrmand pisze natomiast z wnętrza PRL-u. Jego uwagę przyciąga konkret codzienności: sklepy, kolejki, ceny, ubrania, mieszkania, pogoda, bieda, znajomi, środowisko literackie i absurd życia w komunistycznej Warszawie. Różni ich także styl. Bobkowski pisze dynamicznie, polemicznie, z dużą pasją i emocjonalnością. Chętnie używa mocnych ocen, przeciwstawień i osobistych wyznań. Jego styl jest gwałtowny, buntowniczy i pełen niezgody na ideologiczne kłamstwo. Tyrmand jest bardziej ironiczny, błyskotliwy i obserwacyjny. Często posługuje się sarkazmem, dowcipem i szczegółem obyczajowym. Jego krytyka PRL-u wynika z bardzo konkretnego opisu codziennego absurdu. Można więc powiedzieć, że Bobkowski bardziej atakuje ideologię jako system myślenia, a Tyrmand pokazuje, jak ta ideologia wygląda w praktyce codziennego życia. Bobkowski boi się świata po rewolucji, w którym człowiek straci wolność, natomiast Tyrmand opisuje świat, w którym ta utrata wolności już się dokonuje. Oba dzienniki łączy sprzeciw wobec komunizmu, ale każdy autor wyraża go inaczej: Bobkowski przez filozoficzno-polityczny bunt, Tyrmand przez ironiczną kronikę PRL-owskiej codzienności.
1. Zauważ, że oba dzienniki łączy osobisty ton oraz krytyczny stosunek do komunizmu i ideologicznego fałszu.
2. Zwróć uwagę, że Bobkowski i Tyrmand bronią wolności jednostki, prywatności oraz prawa do samodzielnego myślenia.
3. Podkreśl, że Bobkowskiego bardziej interesują idee, rewolucja, historia i zagrożenie komunizmem jako systemem.
4. Zauważ, że Tyrmanda bardziej przyciąga codzienność PRL-u: kolejki, braki w sklepach, zimno, bieda i los konkretnych ludzi.
5. Porównaj ich style: Bobkowski pisze gwałtownie, polemicznie i emocjonalnie, a Tyrmand ironicznie, błyskotliwie i obserwacyjnie.
6. Wyjaśnij, że Bobkowski patrzy z perspektywy emigranta, a Tyrmand opisuje system od środka, jako mieszkaniec komunistycznej Polski.
7. Zakończ wnioskiem, że oba dzienniki demaskują komunizm, ale Bobkowski robi to przez krytykę ideologii, a Tyrmand przez opis codziennego absurdu PRL-u.