W podanym fragmencie Szkiców piórkiem można zauważyć kilka cech typowych dla dziennika. Przede wszystkim tekst ma zapis datowany. Przy fragmentach pojawiają się konkretne daty, np. 25.7.1944 oraz 30.7.1944. To pokazuje, że autor notuje swoje myśli na bieżąco, w określonym momencie historycznym. Drugą cechą dziennika jest osobisty charakter wypowiedzi. Bobkowski pisze z własnej perspektywy, ujawnia swoje poglądy, emocje, lęki i pragnienia. Nie tworzy obiektywnego opracowania historycznego, ale zapisuje to, co sam myśli o rewolucji, komunizmie i przyszłości Polski. Widoczna jest jego niechęć do ideologii oraz potrzeba prywatnej wolności. Trzecią cechą jest aktualność zapisu. Autor reaguje na wydarzenia swojego czasu, zwłaszcza na zagrożenie komunizmem i sytuację Polski w 1944 roku. Dziennik staje się więc nie tylko zapisem osobistych refleksji, ale także świadectwem epoki. Czwartą cechą jest swobodna, refleksyjna kompozycja. Bobkowski przechodzi od rozważań o rewolucji do własnych marzeń o domu, ogrodzie i normalnym życiu. Taki tok wypowiedzi przypomina naturalny zapis myśli, typowy dla dziennika, w którym fakty, komentarze, emocje i osobiste pragnienia łączą się ze sobą.
1. Wskaż datowanie zapisków, ponieważ dziennik zwykle składa się z notatek przypisanych do konkretnych dni.
2. Zauważ osobisty charakter wypowiedzi: autor ujawnia własne poglądy, emocje, lęki i oceny.
3. Podkreśl aktualność tekstu, bo Bobkowski komentuje wydarzenia historyczne bliskie chwili zapisu.
4. Wyjaśnij, że swobodny tok refleksji, łączenie spraw publicznych z prywatnymi marzeniami i subiektywny ton są typowe dla dziennika.