W tym zadaniu należy opisać postawę Agnieszki z filmu Człowiek z marmuru wobec rzeczywistości PRL-u oraz pokazać, jak zmienia się ona w trakcie poszukiwania prawdy o Mateuszu Birkucie.

Agnieszka zajmuje wobec rzeczywistości postawę aktywną, krytyczną i bezkompromisową. Nie chce przyjmować gotowych wersji historii, które przez lata utrwalała propaganda. Jako młoda reżyserka próbuje samodzielnie odkryć prawdę o Mateuszu Birkucie, dawnym przodowniku pracy. Interesuje ją nie pomnikowy bohater wykreowany przez system, ale prawdziwy człowiek ukryty za propagandową legendą. Na początku Agnieszka jest przede wszystkim ambitna, energiczna i pewna siebie. Traktuje film o Birkucie jako własne zadanie artystyczne oraz zawodową szansę. Jest uparta, czasem bezczelna, nie boi się zadawać niewygodnych pytań i naciskać na ludzi, którzy wolą milczeć. Jej postawa różni się od zachowania osób starszych, bardziej przystosowanych do systemu i ostrożnych. W trakcie pracy nad filmem Agnieszka coraz lepiej rozumie, że historia Birkuta nie jest tylko ciekawym tematem dokumentalnym. Odkrywa mechanizm propagandy, manipulacji i niszczenia ludzi przez władzę. Zaczyna dostrzegać, że PRL-owska rzeczywistość została zbudowana na przemilczeniach, fałszowaniu pamięci i strachu przed prawdą. Jej poszukiwanie staje się więc nie tylko filmowym śledztwem, ale także moralnym sprzeciwem wobec kłamstwa. Ewolucja Agnieszki polega na przejściu od zawodowej ambicji do świadomej postawy obywatelskiej i moralnej. Początkowo chce zrobić mocny film, później coraz bardziej walczy o przywrócenie pamięci człowiekowi, którego system najpierw wykorzystał, a potem wymazał. Jej determinacja pokazuje, że prawda może być niewygodna, ale jest konieczna. Agnieszka staje się więc symbolem młodego pokolenia, które nie chce już żyć w propagandowym kłamstwie.