Liberum veto przynosiło korzyści magnatom, którzy mogli za jego pomocą nie dopuścić do uchwalenia ustawy, która nie byłaby zgodna z ich myślą. Ponadto było to na rękę władcom zagranicznym, którzy widzieli, jak łatwo można zablokować możliwość wdrożenia reform w Rzeczpospolitej.
Liberum veto ostatecznie zostało zniesione przez Konstytucję 3 Maja podpisaną w 1791 roku przez króla Stanisława Augusta Poniatowskiego.