Polska szlachta sądziła, że ustrój Rzeczpospolitej jest idealny i nie należy w nim nic zmieniać. W rzeczywistości było dokładnie na odwrót: gospodarka była w żałosnym stanie, armia – słaba, niewyszkolona, zacofana, architektura – opłakana. Mieszkańcy Europy rzadko witali do państwa polsko-litewskiego, ponieważ nie oferowała im nic godnego uwagi.
Błędne przekonanie o wielkości Rzeczpospolitej charakteryzowało przedstawicieli sarmatyzmu. Co ciekawe, niektórzy możni panowie twierdzący, że wywodzą się z plemienia Sarmatów byli niejednokrotnie bogatsi od króla.