Mao Zedong:
– prowadził centralnie planowaną gospodarkę,
– utworzył komuny ludowe, zmuszające ludzi do pracy zbiorowej i oddawania produkcji państwu,
– upaństwowił przedsiębiorstwa i zakłady produkcyjne,
– dążył do uniezależnienia się Chin od zagranicznych technologii,
– doprowadził do izolacji Chin na arenie międzynarodowej.
DengXiaoping:
– wprowadził gospodarkę wolnorynkową,
– rozwiązał komuny ludowe, pozwalając obywatelom na sprzedaż nadwyżek produkcji na własną rękę,
– dopuścił do działania prywatnych przedsiębiorstw i warsztatów,
– otworzył Chiny na inwestycje z zachodu oraz umożliwił obywatelom podróżowanie.
Reformy Denga zmieniały całkowicie układ gospodarki chińskiej: od teraz odpowiedzialność za własne zyski ponosili sami obywatele, a państwo pełniło funkcję wyłącznie nadzorcy (który jednak wciąż kontroluje większość decyzji politycznych kraju)