Hamlet z odrazą wyraża się o życiu na dworze. Według niego panuje na nim pijaństwo i obłuda. Potępia swoją matkę, za to, że wyszła za mąż za brata swojego zmarłego męża. Jego zdaniem stało się to za szybko, a poza tym jest to nieprzyzwoity czyn. Jest wierny przyjaciołom. Potrafi odróżnić szczerość i oddanie Horacego od obłudy Rozenkranca i Gildenstrena. Rani Ofelię wyznając, że nigdy jej nie kochał. Podważa jej prawdziwe uczucia i nie wierzy w jej uczciwość. Jego zachowanie wiąże się ze śmiercią ojca i późniejszym spotkaniu jego ducha. Czuje się przez wszystkich oszukany.
Ojciec Hamleta ginie w wyniku rzekomego ukąszenia przez żmiję.