Według Arystotelesa wina tragiczna nie jest skazą charakteru człowieka, lecz jego błędem popełnionym na skutek źle ocenionej sytuacji. Szekspir rozumie winę tragiczną z perspektywy kultury chrześcijańskiej. Zdaniem Szekspira wynika ona z obecnego w człowieku grzechu pierworodnego. Jest to drobna skaza na charakterze, która sprawia, że bohater pogrąża się jeszcze bardziej w złu. Wina tragiczna jest dynamiczna, zmienia się pod wpływem decyzji bohatera.
Kategorię winy tragicznej Arystoteles określił w „Poetyce” na podstawie „Króla Edypa” Sofoklesa.