Ogrody w stylu francuskim cechowały się symetrycznymi i precyzyjnymi układami, często w formie geometrycznych wzorów, takich jak linie proste, prostokąty i koła. Układy te były widoczne w rozmieszczeniu ścieżek, kwietników i innych elementów dekoracyjnych.
Wyróżniającą je cechą były długie, proste aleje, które prowadziły wzrok wzdłuż osi widokowych. Aleje mogły być obsadzone drzewami lub wkomponowane w regularne wzory roślinne. Wzdłuż nich często stosowano fontanny o bogactwie kształtów i form: od małych i dyskretnych do dużych i efektownych, często z rzeźbami i dekoracjami wodnymi.
Strzyżone żywopłoty i formowane krzewy były powszechnym elementem ogrodów francuskich. Roślinom nadawano kształty geometryczne, takie jak kule, stożki, cylindry. Często towarzyszyły im bogate kwietniki i rabaty z egzotycznymi kwiatami starannie dobieranymi pod względem koloru i układu, by tworzyły harmonijną kompozycję z pozostałymi dekoracjami.
Król Ludwik XIV, znany jako Słońce Króla, był zwolennikiem przepychu i bogactwa, dlatego ogrody w stylu francuskim miały wyrażać jego władzę i panowanie. Symetria, geometryczne wzory i rozmieszczenie elementów były starannie planowane, aby podkreślać potęgę monarchy i ład w państwie.