W monarchii angielskiej, zwłaszcza w okresie po ustabilizowaniu się parlamentaryzmu, istniały pewne mechanizmy i instytucje, które miały na celu zabezpieczenie przed próbami wprowadzenia absolutyzmu przez króla. Podział władzy między monarchę a parlamentem oraz różne instytucje i organy rządowe miały na celu zapewnienie równowagi i ograniczenie samowolnych działań monarchy.
Parlament, składający się z Izby Lordów i Izby Gmin, miał pewne uprawnienia kontrolne i ustawodawcze. Izba Gmin, wybierana przez społeczeństwo, miała wpływ na podejmowanie decyzji dotyczących podatków, praw i polityki zagranicznej. W praktyce, choć w różnym stopniu w zależności od okresu, parlament miał możliwość kontrolowania finansów i nadzoru nad polityką króla.
Dodatkowo, system prawniczy i niezależność sądownictwa w Anglii przyczyniły się do ograniczenia władzy monarchy. Prawa jednostki były chronione i respektowane, a król był zobowiązany do przestrzegania konstytucji. Przykładem takiego zabezpieczenia było wprowadzenie w 1689 roku Deklaracji Praw. Ustanowiła ona prawa i wolności obywatelskie, ograniczyła władzę króla i ustanowiła parlamentaryzm jako podstawową formę rządów.
Mimo istnienia tych mechanizmów, należy zaznaczyć, że pełne zapobieżenie absolutyzmowi nie było gwarantowane. W historii monarchii angielskiej zdarzały się przypadki prób wprowadzenia absolutyzmu przez niektórych monarchów, takich jak Jakub II.