Święta Teresa z Avili żyła w XVI wieku, dokładnie w latach 1515-1582. Była hiszpańską mistyczką, pisarką religijną, założycielką reformatorka zakonu karmelitów i jedną z najważniejszych postaci w historii hiszpańskiego katolickiego odrodzenia.
Autor rzeźby Ekstaza św. Teresy to Giovanni Lorenzo Bernini, włoski rzeźbiarz i architekt działający w XVII wieku. Rzeźba ta jest jednym z jego najbardziej znanych i kontrowersyjnych dzieł. Przedstawia ona św. Teresę w stanie ekstazy, w momencie mistycznego zjednoczenia z Bogiem. Kobieta jest ukazana w pozycji leżącej na chmurach, z zamkniętymi oczami, doświadczająca uniesienia duchowego.
Rzeźba ta nawiązuje do jednego z doświadczeń mistycznych opisanych przez św. Teresę w jej autobiografii „Księga Życia”. Przedstawiła w niej swoje wizje spotkania z aniołami oraz zjednoczenie z Bogiem, które wywołało w niej silne emocje i ekstazę. Bernini postanowił przedstawić to doświadczenie w formie rzeźby, starając się oddać dynamikę i intensywność tego mistycznego przeżycia.
Św. Teresa z Avili była ona jedną z najbardziej wpływowych postaci w historii hiszpańskiego katolickiego odrodzenia. Jej prace literackie, takie jak „Księga Życia” i „Twierdza wewnętrzna”, miały ogromny wpływ na duchowość katolicką i rozwój karmelitańskiego życia kontemplacyjnego. Była również jedną z najbardziej znanych mistyczek w historii chrześcijaństwa. Jej opisy doświadczeń mistycznych, wizje i ekstazy, wzbudziły zainteresowanie wielu badaczy i teologów.