Dziedziniec przed wejściem do pałacu pełnił funkcję reprezentacyjną. Był przestrzenią, na której odbywały się oficjalne ceremonie, przyjęcia i parady. Stanowił miejsce, w którym można było zaprezentować dostojność, potęgę i prestiż gospodarza. Dziedziniec był również miejscem spotkań, gdzie szlachta i dygnitarze mogli prowadzić rozmowy i negocjacje.
Ogród pełnił natomiast rolę rekreacyjną i estetyczną. Był to przestrzeń zielona, pełna roślinności, fontann, rzeźb i alejek. Ogród był miejscem spacerów, odpoczynku i spotkań towarzyskich. Służył jako oaza spokoju i relaksu dla dworzan i gości. Organizowano w nich również przyjęcia, koncerty i inne formy rozrywki. Ogród miał także funkcję symboliczną, odzwierciedlającą władzę i status właściciela pałacu.
W okresie renesansu i baroku w Europie, w tym również w Rzeczypospolitej, dziedzińce przed wejściem do pałaców i ogrody stały się nie tylko miejscami reprezentacji i rekreacji, ale także sceną dla widowisk i spektakli. Organizowano w nich wystawne festyny, przedstawienia teatralne, koncerty i turnieje rycerskie. Dziedzińce zamieniały się w areny, na których odbywały się spektakularne pokazy sztuki, muzyki i tańca, wzbogacając życie kulturalne dworu i przyciągając liczne widownie.