Warunki życia robotników francuskich były bardzo złe – ich czas pracy był nienormowany i ustalany przez pracodawcę, często przekraczał 14 godzin dziennie, a płaca była marna. Do pracy zatrudniano kobiety i dzieci za stawki niższe niż te oferowane mężczyznom. Ponadto robotnicy mieszkali w fatalnych warunkach, przez co szerzyły się w wśród nich choroby i epidemie.
Trudności były spowodowane też stałym napływem ludności wiejskiej do miast – ludzie Ci liczyli na poprawę losu i znalezienie pracy, ponieważ na wsiach czekał ich głód i brak perspektywy poprawy warunków. W miastach pojawiało się ich coraz więcej, a ich sytuacja stawała się coraz bardziej dramatyczna.