Społeczeństwo europejskie sprzeciwiało się ustaleniom wiedeńskim, ponieważ przywracały one stary porządek oparty na absolutystycznych ideach władania państwem. Ludzie zdążyli zakosztować wolności i równości, które przyniosła rewolucja francuska, a potem propagował Napoleon i nie chcieli wracać do starego ładu, w którym nie mieli żadnych praw a jedynie obowiązki.
Jak bardzo zasady wiedeńskie były iluzoryczne, świadczył fakt, że już w latach 20. XIX w. wybuchły pierwsze rewolty przeciwko porządkowi ustalonemu na kongresie. Pierwsze wystąpienia miały miejsce w Hiszpanii, Włoszech, na terenie Imperium Osmańskiego (Grecy) oraz w Rosji.