Na karykaturach przedstawiano głównych decydentów kongresu, ośmieszano ich postanowienia oraz sposób obradowania. Politycy pragnęli powrotu do Starego Ładu, który zapewniał przywileje arystokracji, nie zwracali uwagi na zmieniające się czasy oraz zupełnie już inne potrzeby społeczeństwa, które zasmakowało w porewolucyjnej wolności. Karykatury pokazywały opasłych, zadufanych w sobie mężczyzn, często eksponowały takie cechy jak dwulicowość czy cynizm.
Wyśmiewano także sposób obradowania polityków – kongres trwał od września 1814 r. do czerwca 1815, z czego lwia część czasu przeznaczana była przez nich na bale, spotkania towarzyskie oraz inne przyjemności, a to znacznie oddalało ostateczne uchwalenie zasad i postanowień. Z tego powodu kongres był prześmiewczo nazywany „tańczącym”.