Kongres był dla arystokracji czasem spotkań i zawierania sojuszy, a także okresem „lizania ran” po długich wojnach napoleońskich. Był to też przejaw triumfu nad ideami oświeceniowymi, które rozprzestrzeniały się w Europie w wyniku działalności Napoleona – szlachta, arystokracja mogła świętować, gdyż postanowienia kongresu przywracały dawny układ społeczno-polityczny, tzw. ancien regime.
Idee rewolucji francuskiej takie jak równość obywateli wobec prawa czy wolność sumienia, wyznania, wypowiedzi, wyrosły na gruncie oświeceniowym. Miały swoje początki w przemyśleniach filozofów takich jak Jan Jakub Rousseau czy Monteskiusz. Proponowali oni funkcjonowanie nowoczesnych państw, gdzie nie było miejsca na absolutyzm czy tyranię. Tym ideom hołdował Napoleon w przeciwieństwie do pozostałych monarchów europejskich, którzy byli zainteresowani utrzymaniem swej absolutnej władzy.