Plan Marshalla zakładał pomoc dla zniszczonych krajów, aby uniknąć rozszerzania się biedy i głodu, które zwiększały szanse komunistów na zdobycie nowych popleczników (idea równego dzielenia dóbr mogła wydawać się kusząca dla głodujących mieszkańców). Oznaczał również współpracę ze „złym” Zachodem, przyznanie, że komunizm nie jest na tyle wydajny, by zapewnić swoim ludziom jedzenie i zaawansowane technologie.
Plan Marshalla był skierowany przeciwko komunizmowi – mógłby sprawić, że społeczeństwo, zgodnie z zamiarem USA, przestanie uznawać ten ustrój za jedyny gwarantujący stabilność i bezpieczeństwo. Przez to Stalin nie mógł dopuścić do akceptacji planu w strefie wpływów radzieckich.