Okres rządów dynastii Wettinów w Rzeczypospolitej był czasem znaczących przemian społecznych. W tym czasie w Rzeczpospolitej panowała demokracja szlachecka. Na szczycie hierarchii społecznej stała szlachta, która posiadała znaczne przywileje, w tym prawo do udziału w życiu politycznym kraju. Najbogatsi jej przedstawiciele, czyli magnateria, posiadali ogromne majątki i wpływy polityczne, które wykorzystywali do tworzenie wokół siebie stronnictw politycznych złożonych z uboższej szlachty.
Mieszczanie, choć byli marginalizowani i nie posiadali nawet w ułamku takich samych praw jak szlachta, odgrywali ważną rolę w gospodarce kraju, zwłaszcza w handlu i rzemiośle. W erze Wettinów, ich pozycja zaczęła się poprawiać, choć nadal było im daleko do pozycji zajmowanej przez mieszczaństwo w krajach Europy Zachodniej. Chłopstwo, będące najliczniejszą grupą społeczną, było w najtrudniejszej sytuacji. Wielu z nich było poddanymi w funkcjonującym systemie folwarczno-pańszczyźnianym, zobowiązanymi do pracy na rzecz szlachty. Ich sytuacja nie uległa znaczącej poprawie, a w niektórych przypadkach nawet się pogorszyła.
Niektórzy członkowie szlachty i polskiego społeczeństwa uważali, że August III nie jest prawdziwym Polakiem, a jedynie obcym monarchą, który objął tron Polski dla własnych korzyści. Dlatego krytykowano go za udawanie Polaka i uważano, że jest to jedynie pozorna próba zyskania sympatii i poparcia.