Jednym z najważniejszych aspektów zmian doby stanisławowskiej była reforma edukacji. W 1773 roku powstała Komisja Edukacji Narodowej, pierwsza na świecie instytucja państwowa odpowiedzialna za system edukacji. Jej celem było podniesienie poziomu edukacji w Polsce, co miało z kolei wpływ na rozwój całego społeczeństwa. Otwarto szkoły dla mieszczan i chłopstwa na poziomie parafialnym i powiatowym. Rozwinęła się także literatura piękna i sztuki teatralne, którym patronował Poniatowski.
Efektem tych przemian była rosnąca świadomość społeczna i polityczna szlachty i mieszczaństwa, które zaczęły aktywnie uczestniczyć w życiu publicznym i politycznym. Wzrosło zainteresowanie edukacją i kulturą, co przyczyniło się do rozwoju oświecenia w Polsce. Towarzyszyło to zmianom w hierarchii społecznej, ponieważ szlachta zaczęła tracić na znaczeniu kosztem bogacącej się burżuazji, dzięki czemu rozpoczął się proces demokratyzacji kultury. Miasta zaczęły odgrywać coraz większą rolę w życiu gospodarczym kraju: pojawiły się banki, giełdy, rozwinięte zakłady produkcyjne.
Okres stanisławowski to czas znaczących zmian społecznych, które miały długotrwały wpływ na społeczeństwo polskie. Zmiany te objawiały się w rosnącej aktywności szlachty, wzroście znaczenia miast i mieszczan, a także w zwiększonej uwadze na sytuację chłopów.