Druga rewolucja przemysłowa przyniosła wiele zmian w życiu jednostek i grup społecznych. Rozwój przemysłu doprowadził do zwiększenia produkcji, co wpłynęło na powstawanie nowych miejsc pracy i wzrost standardów życia. Jednocześnie jednak pojawiły się problemy związane z warunkami pracy, takie jak długi czas pracy i brak bezpieczeństwa w fabrykach. Robotnicy zaczęli organizować się w związki zawodowe, by bronić swoich praw i negocjować z pracodawcami. Rozwój transportu i komunikacji umożliwił przemieszczanie się ludzi i towarów w łatwiejszy sposób, co przyczyniło się do globalizacji gospodarczej i kulturowej. Jednocześnie rozwój technologii przyniósł nowe wynalazki, takie jak telegraf, telefon i elektryczność, które zmieniły sposób komunikacji i życia codziennego ludzi.
Drugą rewolucję przemysłową określa się jako okres między 1870 a 1914 rokiem, w którym nastąpił szybki rozwój przemysłu na skalę światową. W tym okresie miały miejsce ważne innowacje technologiczne, takie jak wynalezienie maszyny parowej, elektrowni, czy produkcji stali w większych ilościach. Przemysł stał się głównym sektorem gospodarki, co przyczyniło się do powstania nowych miejsc pracy i poprawy warunków życia wielu ludzi. Jednocześnie jednak, wraz z szybkim rozwojem przemysłu, pojawiły się problemy społeczne związane z warunkami pracy, a robotnicy zaczęli organizować się w związki zawodowe, by bronić swoich praw i negocjować z pracodawcami. Rozwój technologii przyniósł wiele wynalazków, które wpłynęły na życie ludzi, a rozwój transportu i komunikacji umożliwił przemieszczanie się ludzi i towarów w łatwiejszy sposób, co przyczyniło się do globalizacji gospodarczej i kulturowej.