Narastające napięcia między rządem a Solidarnością doprowadziły do wprowadzenia stanu wojennego w grudniu 1981 r. Decyzja ta miała na celu zdławienie opozycji, zatrzymanie procesów demokratyzacyjnych i przywrócenie pełnej kontroli komunistycznego reżimu. W okresie stanu wojennego doszło do masowych represji wobec działaczy opozycji, w tym członków Solidarności. Związki zawodowe zostały zdelegalizowane, przywódcy opozycji internowani, a działalność opozycyjna zakazana. Władze użyły aparatu bezpieczeństwa, aby zdusić wszelkie przejawy oporu.
Polityka władz komunistycznych w latach 1980-1981 była zdominowana przez represje, przywracanie kontroli nad społeczeństwem oraz utrzymanie jednopartyjnego reżimu. Stan wojenny zatrzymał tymczasowo rozwój Solidarności, ale jednocześnie zintensyfikował pragnienie wolności i demokracji.